BanBakkie met Arie van Roosmalen
“Ik heb eigenlijk altijd graag gewerkt.” Wie Arie van Roosmalen kent, weet dat hij niet graag stilzit. Al twintig jaar is hij binnen BanBouw een vertrouwd gezicht. Altijd bereid om te helpen, serieus in zijn werk en nooit te beroerd voor een grapje tussendoor. Maar langzaam komt er een nieuw hoofdstuk aan. Na jarenlang werken maakt Arie zich op voor zijn pensioen. Of zoals hij het zelf liever ziet: wat meer vrije tijd, maar zeker niet helemaal stoppen met bezig zijn.
Van internationaal chauffeur naar BanBouw
Voordat Arie bij BanBouw terechtkwam, reed hij tien jaar internationaal vrachtwagen door Europa. “Dan leef je eigenlijk de hele week in die vrachtwagen,” vertelt hij. “Daar leer je wel om netjes met je spullen om te gaan.”
Via zijn eigen werk kwam hij uiteindelijk bij BanBouw terecht. De chauffeur van toen viel uit door gezondheidsproblemen en Arie sprong tijdelijk in. Uiteindelijk vroeg BanBouw of hij vast in dienst wilde komen. “En daar heb ik eigenlijk nooit spijt van gehad.”
In zijn beginjaren deed hij van alles binnen het bedrijf. Hakken, breken, boren, zagen, steigers zetten en opruimen. Later ging hij steeds meer rijden met de vrachtwagen en werken met de kraan. “Ik had daar nog geen ervaring mee, maar dat leer je vanzelf als je het graag doet.”
Dat harde werken zit diep in hem. “Ik ben altijd gewend geweest om zes dagen per week te werken,” zegt hij nuchter. “Dat heb ik van thuis uit meegekregen.”
“Je moet af en toe een grapje kunnen maken.”
Hard werken en veel gezelligheid
Hoewel Arie bekendstaat als een harde werker, draait het voor hem niet alleen om werken. Gezelligheid vindt hij minstens zo belangrijk. “Je moet af en toe een grapje kunnen maken,” zegt hij lachend. Collega’s een beetje voor de gek houden vond hij dan ook altijd leuk.
Dat gezellige karakter zie je bijvoorbeeld ook terug tijdens de bouwvakbarbecue, waar Arie een keer een houten muziekinstrument meenam dat hij ooit kocht in Oostenrijk. “Daar speelde iemand accoorden en moesten wij op het ritme meedoen met zo’n houten instrument (Kokiriko, red.),” vertelt hij. “Dat vond ik prachtig, dus toen heb ik er zelf eentje gekocht.”
Mooie herinneringen onderweg
In twintig jaar BanBouw maakte Arie genoeg bijzondere momenten mee. Eén van de verhalen waar hij nog altijd met plezier op terugkijkt, zijn de kampioensritten van Wout Aldenhoven en zijn voetbalteam.
“Ze moesten eigenlijk met een platte kar rondgereden worden,” vertelt Arie. Uiteindelijk werd de vrachtwagen helemaal omgebouwd tot feestwagen. “Die zat helemaal vol met muziek, lampen en confetti.”
Samen met collega Arthur reed hij meerdere keren door Nuenen. “De muziek stond zó hard dat wij in de cabine op en neer gingen,” lacht hij. “Maar die jongens hadden plezier, en daar krijg je zelf ook plezier van.”
Zelfs toen Arie eigenlijk al op vakantie was, reed hij nog speciaal terug voor de kampioensrit.
Op naar een nieuw hoofdstuk
Toen Arie begon bij BanBouw werkten er ongeveer dertig mensen. Inmiddels zijn dat er rond de honderdvijftig. Toch voelt het bedrijf voor hem nog steeds vertrouwd. “De sfeer is goed en de mensen zijn lekker nuchter,” zegt hij.
Hoewel zijn pensioen steeds dichterbij komt, voelt het voor Arie nog niet alsof hij echt afscheid neemt van het werk. “Ik zie wel hoe dat gaat,” zegt hij. Helemaal stoppen hoeft van hem eigenlijk niet. Als het mogelijk is, zou hij best nog één of twee dagen willen blijven werken.
Daarnaast kijkt hij uit naar meer tijd voor vakanties met de caravan, fietsen in Oostenrijk, tennissen en natuurlijk zijn familie. Ook bij het klushuis van zijn zoon steekt hij graag de handen uit de mouwen.
Wanneer Arie terugkijkt op zijn jaren bij BanBouw, overheerst vooral dankbaarheid. Voor het werk, de collega’s en alle mooie momenten onderweg.
En ook na zijn laatste rit zal dat waarschijnlijk niet veranderen. Daarvoor houdt Arie veel te veel van bezig zijn, gezelligheid en mensen om zich heen.
