Arthur en Paul Al jaren onderweg voor Fixxed!
Een afspraak plannen voor een interview met Arthur en Paul blijkt nog niet zo makkelijk. Want tijd vrijmaken doen ze graag, maar ondertussen rijden ze met hun rode Fixxed-bussen af en aan. Van storing naar reparatie, van woning naar woning, altijd onderweg.
Toch weten deze twee bekende gezichten een mo- ment vrij te maken voor een gesprek. Paul werkt al sinds 1993 binnen de organisatie. Arthur kwam officieel in 2003 in dienst, maar liep als jonge jongen daarvoor al rond op de werkplaats. Samen zijn ze goed voor meer dan 60 jaar werkervaring.
In al die jaren zagen ze het werk veranderen, het bedrijf groeien en het onderhoud steeds belangrijker worden. Maar als je ergens zó lang werkt, is terugblikken nog best lastig. De verhalen, projecten en herinneringen stapelen zich op, het zijn er simpelweg te veel om allemaal nog te kunnen vertellen.
Van ijsjes halen tot complete techniek
Voor Arthur begint het allemaal op jonge leeftijd. Als buurjongen van Henk en Jack Aldenhoven komt hij al vroeg in aanraking met BanBouw. Op warme dagen haalt hij als 13-jarige ijsjes voor de bouwvakkers. Niet veel later vraagt Henk Aldenhoven hem of hij op zaterdag wil helpen op de werkplaats aan de Huufkes in Nuenen. “Een beetje opruimen, aanhangers lossen, materiaal klaarzetten voor maandag… eigenlijk alles wat met het gebouw te maken had.”
Later volgt Arthur een technische opleiding. Via een leerbedrijf haalt hij zijn papieren, waarna Jack hem vraagt om installatie- en lood- gieterswerk binnen BanBouw op te pakken. Wat begint met kleine werkzaamheden groeit uiteindelijk uit tot complete installatietechniek in eigen beheer. Inmiddels richt Arthur zich vooral op installatie- techniek, elektrotechnische werkzaamheden en het begeleiden van eigen klussen. Daarmee vormt hij binnen Fixxed een beetje een uitzondering op de traditionele onderhoudsmonteurs.
Van metselaar naar onderhoudsmonteur
Paul begint zijn loopbaan als metselaar. In 1993 solliciteert hij bij BanBouw en binnen twee weken kan hij aan de slag.
“Ik begon als metselaar, maar in die tijd groeide je vanzelf in veel meer werkzaamheden mee. Je moest eigenlijk alles kunnen. We stonden met zes man op de bouw en uitvoerders waren er nauwelijks. Daardoor kreeg je automatisch veel meer eigen verantwoordelijkheid.”
Twintig jaar lang werkt Paul op de bouw. Tot de crisis uitbreekt en nieuwbouwprojecten stilvallen. Het onderhoudswerk groeit juist enorm. Een omslag die uiteindelijk leidt tot de onderhoudstak die later uitgroeit tot Fixxed. Paul stapt binnen het bedrijf over naar het onderhoud en dit blijkt voor hem een gouden zet. De brede kennis die hij jaren- lang op de bouw opdeed, komt daarbij goed van pas.
“Ik zou niet meer terug willen naar de bouw. Ik werk nu veel meer binnen en kom bij mensen over de vloer. Vooral het werk in bejaardenhuizen vind ik mooi. Het contact met die mensen maakt mijn werk echt leuk.”
Van papier naar tablets
Dat het werk veranderd is, daar hoeven de mannen niet lang over na te denken. “Vroeger kreeg je gewoon een bon op papier mee,” vertelt Paul. “Daar schreef je op wat de klacht was en wat je gedaan had. Nu gaat alles digitaal en moet overal een foto van gemaakt worden. Je hebt er eigenlijk een administratieve baan bij gekregen.” Ook het bedrijf groeide enorm. Waar ze vroeger met een klein team werkten, is Fixxed inmiddels uitgegroeid tot een professionele onderhouds- organisatie.
“ Vroeger kwam Jack op vrijdagmiddag bier brengen op de bouw.”
Maar niet alles veranderde. Niet helemaal althans. “Vroeger kwam Jack op vrijdagmiddag bier brengen op de bouw,” lacht Paul. “Die vrijdagmiddagbiertjes doen we nog steeds. Alleen hij komt het nu niet meer brengen.”
Meer dan alleen onderhoud
Het werk van een onderhoudsmonteur gaat verder dan alleen repareren en monteren. De mannen komen letterlijk achter de voordeur bij mensen thuis. En dat vraagt soms net zoveel sociale vaardigheden als technische kennis.
“Soms ben je niet alleen monteur, maar ook gewoon een luisterend oor,” lachen ze. Vooral in bejaardenhuizen ontstaan regelmatig hele gesprekken. “En als ze klaar zijn met hun verhaal… beginnen ze gewoon weer opnieuw.”
Dat contact met bewoners maakt het werk juist bijzonder.“Voor veel oudere mensen maakt zo’n praatje echt hun dag,” vertelt Paul. “Dat hoort er ook bij.”
En soms levert dat bijzondere situaties op. “Ik heb ooit meegemaakt dat iemand met een dikke sigaar en een glas rode wijn in haar hand vroeg of ik eerst met haar wilde dansen voordat ik begon met werken,” vertelt Arthur lachend. “Het was toen half tien ’s ochtends.”
The boys in red
Binnen BanBouw en Fixxed staan de monteurs ook wel bekend als The boys in red.
“Dat kwam door de rode shirtjes vroeger,” lachen ze. “Al zijn die in- middels zwart geworden. Maar goed… de bussen zijn nog steeds rood.”
Ondanks alle veranderingen voelen de mannen zich nog altijd sterk verbonden met het bedrijf. “Ik ervaar het echt als een familiebedrijf. Voor mij voelt dat écht zo,” vertelt Arthur. Het is duidelijk dat dat gevoel veel voor hem betekent.
“Wij horen hier wel een beetje bij het meubilair,” vult hij lachend aan richting Paul. “We zitten hier gebeiteld.”
Nog lang niet klaar
Paul kijkt langzaam richting zijn pensioen. Over vier jaar mag hij stoppen. “Ik kijk daar wel naar uit. Maar die jaren ga ik hier ook nog met veel plezier volmaken.” Arthur ziet zichzelf voorlopig nog niet vertrekken. “Die vrijheid die je hier krijgt… dat vind je nergens anders. Wat ik hier heb, krijg ik nergens.”
En zoals het echte collega’s betaamt, wordt er onderling natuurlijk ook nog wat gegrapt. Lachend richting Paul: “Laten we afspreken dat ik straks jouw salaris erbij krijg als jij stopt”, sluit Arthur af.
