BanBouw Blikt Terug: hoe het allemaal begon..

In de rubriek BanBouw Blikt Terug staan we stil bij bijzondere momenten uit de geschiedenis van het familiebedrijf. Deze keer blikken we met huidig eigenaar Jack Aldenhoven en zijn vader Henk terug op het moment dat eerstgenoemde het stokje overnam.

Jacobus Aldenhoven, geboren op 24 september 1902, hield niet van stilzitten. Hij was een ondernemend type. Dat blijkt uit het feit dat hij op 24-jarige leeftijd, aan de Opwettenseweg 47 in Nuenen, Bouwbedrijf J. Aldenhoven oprichtte. Maar ook uit het feit dat hij vader van tien kinderen werd. Drie daarvan waren jongens. Harrie, Henk en Noud, in chronologische volgorde.

Het was 1959 toen de broeders gedrieën het bedrijf overnamen. Bouwbedrijf Gebroeders Aldenhoven, werd de treffende nieuwe naam. Drie kapiteins op één schip. Dat is in het verleden niet altijd goed gegaan. Toch boekten de gebroeders ruim een decennia lang succes, al waren er natuurlijk meningsverschillen.

“In die tijd gingen we met de fiets en een aanhanger naar een werk in Gerwen.”

In 1970 ging Harrie op eigen benen verder, in Nijmegen. Zes jaar later koos ook Noud voor een eigen bouwonderneming in Nuenen, waar uiteindelijk Aldenhoven Interieurbouw uit ontstaan is. Tot op de dag van vandaag is het bedrijf actief. Nouds zoon Coen runt de zaak nu.

Henk Aldenhoven nam uiteindelijk het familiebedrijf van zijn vader over. Hij is inmiddels 84, maar de lichtjes in zijn ogen zijn nog duidelijk zichtbaar als hij herinneringen ophaalt. Bijvoorbeeld dat hij in de jaren vijftig op een fiets met een aanhanger naar een werk in Gennep reed, bij gebrek aan andere vervoersmiddelen en thuiswerkmethoden.

Een project uit de oude doos: de verbouwing van de bakkerij aan de Opwettenseweg in 1977

Aannemer, maar bovenal ondernemer

Henk was aannemer, maar vooral ondernemer. Hij keek naar andere mogelijkheden om zijn bedrijf uit te breiden. Dat gebeurde bijvoorbeeld in 1979. Henk begon een doe-het-zelfzaak aan de Nuenense Duivendijk. En dat was aardig bijzonder voor die tijd, want zoveel bouwmarkten waren er nog niet in de jaren zeventig.

Het idee was goed, de timing iets minder. In 1980 barstte er namelijk een stevige economische crisis los. “Een gevolg was dat de hele woningbouw onderuit ging”, weet Jack nog. “En als er niet gebouwd wordt, is er natuurlijk ook niet veel behoefte aan bouwmaterialen.”

Dat vroeg om een ingreep. In 1983 liet Henk de winkel ombouwen tot een bedrijvencentrum. Dat was uniek; bedrijvencentra – met name gericht op startende ondernemers – waren er nog helemaal niet. “Het zat meteen vol met starters”, vertelt Henk. Zie hier tevens het ontstaan van Place for Bizz, een dochter van de BanBouw-familie.

Halverwege de jaren tachtig groeide de economie weer. Een aantal huurders uit het bedrijvencentrum had behoefte aan een ruimer jasje. Jack: “We hebben toen kantoorruimte gebouwd aan de Gulberg, om die vervolgens te gaan verhuren. Zo is onze vastgoedportefeuille verder gaan rollen.”

1926 – 1956

1956 – 1983

1983 – 1986

1986 – 1990
Jacks eerste klus als uitvoerder op de bouw aan de Gulberg in Nuenen in 1986

1986

De bouw aan de Gulberg was Jacks eerste klus als uitvoerder. “Het ging als een zonnetje. Alles verliep perfect”, zegt Jack. Zijn gelaatsuitdrukking verraadt wel dat die bewering met een flinke spade zout moet worden genomen. Zijn eerste uitvoerdersklus binnen Aannemersbedrijf H. Aldenhoven, waar hij in 1985 begon, werd meteen zijn laatste.

In dienst

De voorbeeldige uitvoerder was intussen een jaar of 23. Zijn meeste leeftijdsgenoten hadden hun dienstplicht toen al lang vervuld. Jack niet. “Omdat ik in het familiebedrijf werkte, kreeg ik uitstel van de dienstplicht. Totdat er ineens een brief op de mat viel: ik moest in 1986 in dienst. Daar had ik natuurlijk helemaal geen zin in. Maar ik kwam er niet meer onderuit.”

“Vanuit mijn dienst heb ik een bedrijf opgestart: Ban Bouw”

“Ik ben er echter niet lang geweest. Vanuit dienst heb ik namelijk een bedrijf opgestart: Ban Bouw. Hoe ik dat deed? Onze pa had een groot werk gekregen in Nuenen, op de Pinckart. Die klus heb ik als onderaannemer aangenomen. In de praktijk werkte ik nog steeds voor hem, maar onze gezagsverhouding was anders. Onze relatie was veranderd; we hadden beiden onze eigen onderneming, inclusief bijpassende verantwoordelijkheden. Dat werkte veel beter.”

Volgens Jack was het niet heel lastig om een bedrijf op te richten terwijl hij in dienst zat. “Dat deed ik echt niet vanuit de kazerne. Vaak was ik ’s middags alweer thuis. Zo kon ik alles in orde maken.”

De oprichting van Ban Bouw was voldoende om een einde te maken aan Jacks militaire hoofdstuk. Romantische verhalen over loodzware oefenmissies of nachtelijke wandelingen met volledige bepakking in de barre kou hield hij er niet aan over.

“Ik ben nooit op de hei geweest, maar ben overal een beetje tussendoor gelaveerd. Ik wist te regelen dat ik chauffeur van de commandant was. Lekker bij de kachel.”

Terug in Nuenen kon Jack zijn aandacht nu volledig richten op het besturen van het bouwbedrijf. Zijn start was voortvarend. Hij kon ook gebruikmaken van de goede naam die het familiebedrijf in al die tijd daarvoor had opgebouwd. Vader Henk zag dat het goed was en ging langzaam afbouwen. Lopende opdrachten werkte hij af, nieuwe klanten schoof hij geleidelijk richting zijn zoon.

Op 54-jarige leeftijd had Henk de verantwoordelijkheden overgedragen aan zijn zoon, maar zijn betrokkenheid bleef groot. Jack, inmiddels 56, werkt nog volop. De stelling dat zijn vader het beter heeft aangepakt dan hij, wijst hij stellig van de hand. “Ik werk nog, dus ík heb het beter gedaan.” Duidelijk is wel dat zijn passie voor zijn bedrijf zich moeilijk laat vergelijken met zijn liefde voor militaire taken.

Reorganiseren in crisistijd

Officieel staat Jack nu een jaar of 34 aan het roer. Lange tijd zéér succesvol. “Tot 2012 zijn we blijven groeien”, zegt Jack. “Toen kwam de crisis. Om die goed door te komen, zijn we gaan reorganiseren.

We hebben onze onderhoudsdienst geprofessionaliseerd, om op meerdere vlakken actief te zijn en het risico zo te spreiden. Dat heeft goed uitgepakt. Onze afdeling Service en Onderhoud staat als een huis. Ze doen het onderhoud voor veel grote partijen, zoals woningcorporaties en onderwijsinstellingen.”

De kredietcrisis ligt alweer een hele tijd achter ons. BanBouw, inmiddels zonder spatie, doet het erg goed. Ook kreeg de BanBouw-groep het afgelopen decennium familie-uitbreiding. In 2010 kwam timmerfabriek Van Eck bij de club. Vijf jaar later was het de beurt aan projectontwikkelaar Rezidenz en in 2017 volgde Lemon Suites, expert in verhuur- en vastgoedbeheer. Samen met het eerdergenoemde Place for Bizz – en natuurlijk BanBouw zelf – staat hier nu een krachtige groep die tegen een stootje kan en in de laatste jaren flink gegroeid is.

1986 – 1995

1995 – 2009

2009 – 2018
Het voltallige Ban Bouw team voor het pand op de Huufkes in 1999

Pieken en dalen

Ook voor de komende jaren staan er genoeg mooie, nieuwe ontwikkelingen op de rol. En misschien ook wel een nieuwe crisis. Op het moment van spreken laat het zich bijvoorbeeld onmogelijk voorspellen wat de economische gevolgen van de corona-uitbraak zijn. Jack bekijkt het met Nuenense nuchterheid. ,,Dat de bouw met pieken en dalen te maken krijgt, is een gegeven. De kunst is om daar een stabiele lijn in te krijgen. Dat gaat ons vrij goed af.”

Vader Henk luistert vooral en kijkt geïnteresseerd naar oude foto’s, KvK-uittreksels en andere documenten die op tafel komen. Het is wel duidelijk dat BanBouw hem nog nauw aan het hart ligt.  Normaal gesproken loopt hij eens per twee weken binnen aan de Collseweg voor een rondje door het pand en een kop koffie met zijn zoon. Nu, in coronatijd, is dat even wat minder. Stilzitten doet hij evenwel niet; hij probeert dagelijks een eind te fietsen. Volop in beweging, betrokken en bovenal gezond. Toeval of niet: drie zaken die ook op het familiebedrijf van toepassing zijn.

2018 – heden

Henk en Jack Aldenhoven bij het beeldmerk van BanBouw aan de Collseweg in Nuenen